Panie Jezu obecny w Najświętszym Sakramencie.

W polskiej tradycji sierpień jest miesiącem trzeźwości. Dla wielu staje się czasem dobrowolnej abstynencji, modlitwy za osoby uzależnione i troski o trzeźwość całego narodu.

Dlatego przychodzimy dziś przed Ciebie, aby prosić o dar wolności od wszystkiego, co zniewala człowieka. Ty stworzyłeś nas do wolności i pragniesz, aby nic nie odebrało nam godności dzieci Bożych.

Każdy z nas nosi w sobie pragnienie szczęścia. Po dniu pełnym pracy chcemy odpocząć. Po trudnych doświadczeniach szukamy ukojenia. Po niepowodzeniach pragniemy zapomnieć o tym, co boli. Te pragnienia są naturalne. Sam powiedziałeś do swoich uczniów: „Pójdźcie wy sami osobno na miejsce pustynne i wypocznijcie nieco” (Mk 6,31).

Gdy odpoczynek staje się ucieczką

Problem pojawia się wtedy, gdy człowiek zaczyna szukać pokoju tam, gdzie naprawdę nie może go znaleźć.

Najpierw jest piwo po pracy.

– Należy mi się.

Kieliszek na dobry sen.

– Łatwiej będzie zasnąć.

Szklanka whisky na zakończenie dnia. Wino, żeby odpocząć i poprawić sobie nastrój.

Coraz częściej pojawia się przekonanie, że bez alkoholu trudno odpocząć i cieszyć się życiem. Niepostrzeżenie rodzą się nowe schematy zachowania.

Człowiek przyzwyczaja swój organizm i emocje do łatwo dostępnej przyjemności. Z czasem potrzebuje jej coraz częściej i coraz więcej.

Aż przychodzi chwila, kiedy przestaje pytać, czy chce się napić, a zaczyna zastanawiać się, kiedy będzie mógł to zrobić.

To, co początkowo miało służyć człowiekowi, zaczyna nad nim panować.

I właśnie wtedy traci się wolność.

Panie Jezu, świat nieustannie przekonuje nas, że wszystko jest dla ludzi, trzeba tylko zachować umiar. Słyszymy te słowa tak często, że przestajemy pytać, czy są prawdziwe dla każdego. Dla człowieka zdrowego obecność alkoholu może nie mieć większego znaczenia. Dla człowieka uwikłanego każda butelka, reklama i zachęta mogą stać się kolejną pokusą i kolejną walką.

Alkohol jest niemal wszędzie. W reklamach i filmach. Na rodzinnych uroczystościach. Podczas spotkań ze znajomymi. Na stacjach benzynowych i przy kasach. Wchodzimy do sklepu po artykuły pierwszej potrzeby, a przed nami wyrasta ściana kolorowych butelek – do wyboru, do koloru.

Łatwo uwierzyć, że alkohol jest czymś zwyczajnym, niemal niezbędnym do świętowania, odpoczynku i dobrej zabawy.

Najbardziej bolesne jest jednak to, że nikt nie planuje zostać człowiekiem uzależnionym. Nikt nie mówi sobie: Chcę stracić rodzinę. Chcę zranić własne dzieci. Chcę zniszczyć swoje zdrowie. Chcę utracić pracę, dom i szacunek do samego siebie.

Każdy jest przekonany, że problem dotyczy innych.

Uzależnienie przychodzi cicho. Powoli. Prawie niezauważalnie. Zabiera wolność krok po kroku. Z czasem zmienia sposób myślenia. Człowiek zaczyna ukrywać prawdę, szukać wymówek, składać obietnice, których nie potrafi dotrzymać. Rani tych, których kocha, a później zapewnia, że więcej tego nie zrobi.

Najbardziej cierpią ci, którzy są najbliżej. Współmałżonek, który boi się kolejnego powrotu. Rodzice, którzy nie wiedzą już, jak pomóc. Dzieci, które uczą się rozpoznawać nastrój dorosłego po dźwięku otwieranych drzwi. Całe rodziny zaczynają żyć w lęku, napięciu i ukrywaniu prawdy.

Stanąć w prawdzie

Panie Jezu, stojąc dziś przed Tobą, chcemy spojrzeć prawdzie w oczy.

Każdy z nas nosi jakieś słabości. Każdy walczy o swoją wolność. Każdy potrzebuje Twojej łaski.

Nie pozwól, aby cokolwiek zajęło w naszym sercu miejsce, które należy tylko do Ciebie.

Panie Jezu, tylko Ty potrafisz przywrócić człowiekowi prawdziwą wolność.

Modlitwa za osoby uzależnione i ich bliskich

Powierzamy Ci wszystkich, którzy zmagają się z uzależnieniem od alkoholu. Dodaj im odwagi, aby uznali prawdę o swoim życiu i nie bali się prosić o pomoc. Umacniaj ich w chwilach zwątpienia i podnoś po każdym upadku.

Prosimy za tych, którzy nie widzą jeszcze swojego uzależnienia albo nie chcą się do niego przyznać. Otwórz ich oczy i postaw na ich drodze ludzi, którzy z miłością, ale stanowczo pomogą im zobaczyć prawdę.

Otocz opieką współmałżonków, rodziców i dzieci osób uzależnionych. Ty znasz ich ból, lęk i bezradność. Daj im siłę, mądrość i odwagę, aby szukali potrzebnej pomocy.

Błogosław lekarzom, terapeutom, kapłanom, wspólnotom trzeźwości i wszystkim, którzy pomagają ludziom uzależnionym.

Panie Jezu, prosimy także za nas. Ucz nas mądrze korzystać z daru wolności.

Spraw, aby nasze domy były miejscem pokoju, wzajemnego szacunku i odpowiedzialnej miłości.

Niech nasze życie będzie świadectwem, że największym szczęściem człowieka jest serce, które należy do Ciebie.

Amen.